Lipidoniezależne szczepy Malassezia furfur

Przyjęło się, że wszystkie gatunki z rodzaju Malassezia poza M. pachydermatis są lipidozależne. Oznacza to, że do wzrostu wymagają suplementacji podłoży w kwasy tłuszczowe. W laboratoriach najprościej osiągane jest to poprzez polanie powierzchni wcześniej posianej powierzchni agaru Sabourauda oliwą z oliwek. Inną możliwością jest zastosowanie specjalnych podłoży: wg Dixona lub wg Leeminga i Notmana.

Komórki wegetatywne szczepu Malassezia furfur M47 - wzrost na mLNA 5 dni. Brak jest charakterystycznego butelkowatego kształtu pączkujących komórek (Ilustracja z artykułu Cent. Eur. J. Biol. 2012, 7:241-249.).

Dlatego dużą niespodzianką jest publikacja litewskich badaczy, którzy odkryli szczep Malassezia furfur, który bez problemów wzrastał na podłożu Sabourauda.  Badane szczepy wykazywały duże podobieństwo regionów D1/D2 i ITS-5.8S-ITS2 między sobą i szczepem odniesienia M. furufur CBS 1878T.

Drzewo filogenetyczne powstałe w oparciu o porównanie podobieństwa sekwencji genów ITS1-5.8S-ITS2 rRNA. Atypowe szczepy oznaczone są M47, M235 i M54. (Ilustracja z artykułu Cent. Eur. J. Biol. 2012, 7:241-249.)

 W artykule nie jest wspomniane, czy szczepy zostały zdeponowane w kolekcji CBS, co pozwoliłoby na potwierdzenie odkrycia przez inny zespół badaczy. Należy pamiętać, że w obrębie drożdży podstawkowych (Basidiomycota) określenie pokrewieństwa na podstawie regionów D1 i D2 oraz ITS nie jest proste. Np. Filobasidiella neoformans różni się od F. bacilliforma jedną parą zasad w domenie D1D2 i  znacząco w regionie ITS.

 Źródło:  Zinkeviviene A., Norkunas V., Citavivius D.: Atypical non-lipid-dependent strains of Malassezia furfur. Cent. Eur. J. Biol. 2012, 7:241-249.